ဒိုင်နိုတီဖျူရန်သည် ခံနိုင်ရည်ရှိသော ယင်ဖြူ၊ ပိုးဟပ်နှင့် ပိုးဟပ်များကို အထူးကုသပေးပါသည်။

၁။ မိတ်ဆက်
ဒိုင်နိုတီဖူရန်မစ်ဆူအီကုမ္ပဏီမှ ၁၉၉၈ ခုနှစ်တွင် တီထွင်ခဲ့သော တတိယမျိုးဆက် နီကိုတင်းပိုးသတ်ဆေးဖြစ်သည်။ အခြားနီကိုတင်းပိုးသတ်ဆေးများနှင့် ခံနိုင်ရည်မရှိသည့်အပြင် ထိတွေ့မှုနှင့် အစာအိမ်အဆိပ်သင့်စေသော အာနိသင်များလည်းရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အတွင်းပိုင်းစုပ်ယူမှုကောင်းမွန်ခြင်း၊ မြန်ဆန်သောအာနိသင်၊ မြင့်မားသောအာနိသင်၊ ကြာရှည်ခံခြင်းနှင့် ပိုးသတ်ဆေးအမျိုးအစားများစွာရှိသည်။
၎င်းသည် ပါးစပ်အတွင်း စူးရှသောပိုးမွှားများ၊ အထူးသဖြင့် စပါးပင်စည်ပိုး၊ ဆေးရွက်ကြီးယင်ဖြူနှင့် imidacloprid ကိုခံနိုင်ရည်ရှိသော ယင်ဖြူကဲ့သို့သော ပိုးမွှားများအပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်သော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ပိုးသတ်ဆေးအာနိသင်သည် ဒုတိယမျိုးဆက်နီကိုတင်းထက် ၈ ဆနှင့် ပထမမျိုးဆက်နီကိုတင်းထက် ၈၀ ဆ ပိုမိုထိရောက်သည်။

ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်-ဒိုင်နိုတီဖူရန်ရဲ့ အသုံးပြုပုံနဲ့ အသုံးချမှုတွေက ဘာတွေလဲ။

၂။ အဓိက အားသာချက်များ

(၁) ပိုးသတ်ဆေးအမျိုးအစား အများအပြား-ဒိုင်နိုတီဖျူရန်သည် ပျပိုး၊ စပါးပိုး၊ ယင်ဖြူ၊ ယင်ဖြူ၊ လှေးပိုး၊ အနံ့ဆိုးပိုး၊ ရွက်ပိုး၊ အရွက်ပိုး၊ လှေးပိုး၊ မီလီပိုး၊ အရွက်ပိုး၊ မက်မွန်ပိုး၊ စပါးပိုး၊ ဒိုင်မွန်ဘက်ပိုး၊ ဂေါ်ဖီထုပ်ပိုး စသည်တို့ကဲ့သို့သော ပိုးမွှားများစွာကို သေစေနိုင်ပြီး လှေး၊ ပိုးဟပ်၊ ခြ၊ ယင်ကောင်၊ ခြင်နှင့် အခြားကျန်းမာရေးပိုးမွှားများကို ထိရောက်စွာ တိုက်ဖျက်နိုင်သည်။
(၂) ဖြတ်ကျော်ခုခံမှုမရှိပါ-ဒိုင်နိုတီဖူရန်သည် imidacloprid၊ acetamiprid၊ thiamethoxam နှင့် thiamethoxam ကဲ့သို့သော နီကိုတင်းနစ်ပိုးမွှားများကို ခံနိုင်ရည်မရှိသည့်အပြင် imidacloprid၊ thiamethoxam နှင့် acetamiprid တို့ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ပိုးမွှားများကို အလွန်အမင်း ထိရောက်စွာ တိုက်ဖျက်နိုင်သည်။
(၃) မြန်ဆန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကောင်းများ-ဒိုင်နိုတီဖူရန်သည် အဓိကအားဖြင့် ပိုးမွှားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အက်စီတိုင်းကိုလင်းစတာရေ့စ်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ပိုးမွှားများ၏ အာရုံကြောစနစ်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေကာ ပိုးမွှားများကို သွက်ချာပါဒဖြစ်စေပြီး ပိုးမွှားများကို သေစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေသည်။ ဖြန်းပြီးနောက် သီးနှံများ၏ အမြစ်နှင့် အရွက်များမှ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနိုင်ပြီး အပင်၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသောကြောင့် ပိုးမွှားများကို လျင်မြန်စွာ သေစေနိုင်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဖြန်းပြီး မိနစ် ၃၀ အကြာတွင် ပိုးမွှားများသည် အဆိပ်သင့်ပြီး အစာမကျွေးတော့ဘဲ ၂ နာရီအတွင်း ပိုးမွှားများကို သေစေနိုင်သည်။
(၄) ရှည်လျားသောကြာချိန်: ပက်ဖျန်းပြီးနောက် ဒိုင်နိုတေဖြူရန်ကို အပင်၏အမြစ်၊ ပင်စည်နှင့် အရွက်များမှ လျင်မြန်စွာစုပ်ယူနိုင်ပြီး အပင်၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းသို့မဆို ကူးစက်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ပိုးမွှားများကို အဆက်မပြတ်သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အပင်တွင် ကြာရှည်စွာတည်ရှိနေသည်။ ကြာချိန်သည် ၄-၈ ပတ်ထက်ပိုသည်။
(၅) ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မှုအားကောင်းခြင်း-ဒိုင်နိုတီဖြူရန်သည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှု မြင့်မားပြီး ပက်ဖျန်းပြီးနောက် အရွက်မျက်နှာပြင်မှ အရွက်နောက်ဘက်သို့ ကောင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ မြေဆီလွှာခြောက်သွေ့မှုတွင် (မြေဆီလွှာစိုထိုင်းဆ ၅%) တည်ငြိမ်သော ပိုးသတ်အာနိသင်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။
(၆) ကောင်းမွန်သော လိုက်ဖက်ညီမှု-ဒိုင်နိုတူရန်ကို စပီရူလိုင်းနား အီသိုင်း အီစတာ၊ ပိုင်မီထရိုဇင်း၊ နိုက်တန်ပိုင်ရမ်၊ သိုင်ယာမီသိုဆမ်၊ သိုင်ယာဇီနုန်း၊ ပိုင်ရိုလီဒုံး၊ အက်စီတမီပရစ် နှင့် အခြားပိုးသတ်ဆေးများနှင့် ရောစပ်၍ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သော ပိုးမွှားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အလွန်သိသာထင်ရှားသော ပေါင်းစပ်အာနိသင်ရှိသည်။
(၇) ကောင်းမွန်သော ဘေးကင်းရေး-ဒိုင်နိုတီဖျူရန်သည် သီးနှံများအတွက် အလွန်ဘေးကင်းပါသည်။ ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် အန္တရာယ်မရှိပါ။ ၎င်းကို ဂျုံ၊ ဆန်၊ ဝါဂွမ်း၊ မြေပဲ၊ ပဲပုပ်၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ ဖရဲသီး၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ ငရုတ်ကောင်း၊ သခွားသီး၊ ပန်းသီးနှင့် အခြားသီးနှံများတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။

၃။ အဓိကဆေးပုံစံများ

ဒိုင်နိုတီဖျူရန်သည် ထိတွေ့မှုကို သေစေနိုင်ပြီး အစာအိမ်အဆိပ်သင့်စေသော အာနိသင်ရှိသည့်အပြင် ကျောက်ကပ်အတွင်း စိမ့်ဝင်နိုင်မှုနှင့် အတွင်းပိုင်းစုပ်ယူမှုအားကောင်းသည်။ ၎င်းကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုကြပြီး ဆေးပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသည်။ လက်ရှိတွင် တရုတ်နိုင်ငံတွင် မှတ်ပုံတင်ပြီး ထုတ်လုပ်သော ဆေးပုံစံများတွင် 0.025%၊ 0.05%၊ 0.1%၊ 3% အမှုန့်များ၊ 10%၊ 30%၊ 35% ပျော်ဝင်နိုင်သော အမှုန့်များ၊ 20%၊ 40%၊ 50% ပျော်ဝင်နိုင်သော အမှုန့်များ၊ 10%၊ 20%၊ 30% ဆိုင်းငံ့ဆေး၊ 20%၊ 25%၊ 30%၊ 40%၊ 50%၊ 60%၊ 63% နှင့် 70% ရေတွင်ပျော်ဝင်နိုင်သော အမှုန့်များ ပါဝင်သည်။

၄။ သက်ဆိုင်သော သီးနှံများ

ဒိုင်နိုတီဖျူရန်ကို ဂျုံ၊ ပြောင်း၊ ဝါ၊ ဆန်၊ မြေပဲ၊ ပဲပုပ်၊ သခွားသီး၊ ဖရဲသီး၊ ဖရဲသီး၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ ငရုတ်ကောင်း၊ ပဲ၊ အာလူး၊ ပန်းသီး၊ စပျစ်သီး၊ သစ်တော်သီးနှင့် အခြားသီးနှံများတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။

၅။ ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း ပစ်မှတ်များ

၎င်းကို အဓိကအားဖြင့် ပျပိုး၊ စပါးပိုး၊ ယင်ဖြူ၊ ယင်ဖြူ၊ ဆေးရွက်ကြီးပိုး၊ လှေးပိုး၊ အနံ့ဆိုးပိုး၊ အစိမ်းရောင်ပိုး၊ ရွက်ပိုး၊ အရွက်ပိုး၊ လှေးပိုး၊ မီလီပိုး၊ အကြေးခွံပိုး၊ အမေရိကန်ရွက်ပိုး၊ အရွက်ပိုး၊ မက်မွန်ပိုး၊ စပါးပိုး၊ ဒိုင်မွန်ဘက်ပိုး၊ ဂေါ်ဖီထုပ်ပိုး၊ လိပ်ပြာပိုး စသည့် ပိုးမွှားများစွာကို ထိန်းချုပ်ရန် အသုံးပြုပြီး လှေး၊ ပိုးဟပ်၊ ခြ၊ ယင်ကောင်၊ ခြင်နှင့် အခြားကျန်းမာရေးပိုးမွှားများကို ထိရောက်စွာနှိမ်နင်းနိုင်သည်။